Reacties uit mijn werkervaringen

Alleen verandering is blijvend.
– Heraclitus –

Reactie Supervisie

Opleiding supervisie

R.  – De begeleiding van Nicole is ondersteunend en werkt stimulerend om elkaar vragen te stellen. Haar creativiteit laat me op een hele andere manier naar dingen kijken. Bijvoorbeeld de bus die we moesten tekenen van de afgelopen bijeenkomst. Hoe ik onbewust poppetjes in een bus zet en daarna eigenlijk het koppel aan de persoon die ik in het werkveld ben had ik van tevoren niet verwacht. Dat er vaak een andere vorm van bijvoorbeeld een warming up wordt gedaan maakt de bijeenkomsten niet standaard of saai. Je wordt steeds gestimuleerd om op een andere manier naar jezelf te kijken.  Ook pakt ze de driehoeken van supervisie erbij. Dat maakt een onduidelijk situatie vaak helder.

E.-Een waardevol moment waarin ik veel heb geleerd binnen de supervisie vond ik de tussenevaluatie. Nicole heeft mijn leerproces inzichtelijk gemaakt door blokken te gebruiken. Het middelste blok stond voor balans/evenwicht. Deze balans werd ondersteund door de drie blokken er onder: ervaringsgericht, omdenken en creativiteit. War er boven op de balans lag was omgaan met weerstand en concreet maken.

R. Tijdens het supervisie proces was vertragen een belangrijk aspect in mijn ontwikkeling dit jaar. Ik heb geleerd om de tijd te nemen om naar mijzelf en mijn handelen te kijken. Als ik ergens tegen aanloop was het waardevol om te kijken naar mijn handelen en mijn eigen gevoel hierbij. Hierbij heb ik gebruik kunnen maken van de integratiedriehoek. Deze driehoek maakte het voor mij nog meer helder bij het nemen van belangrijke beslissingen, hoe ik tot handelen kom waar ik zelf ook achter sta. Hierdoor ben ik ook gaan inzien hoe belangrijk het is om niet altijd meteen op een probleem te reageren, maar eerst even een stap terug te doen en de situatie vanuit verschillende perspectieven te bekijken. Dit heeft mij geholpen om meer doordachte en weloverwogen beslissingen te nemen. Door de begeleiding en feedback die ik heb ontvangen, heb ik geleerd hoe ik zelfreflectie effectief kan toepassen in situaties waarin ik vastloop. Ik ben nu beter in staat om mijn eigen uitdagingen te analyseren en oplossingen te bedenken zonder direct afhankelijk te zijn van anderen. Ik merk al in praktijk dat ik sneller nadenk over mijn eigen handelen als ik hier wat onzeker in ben. Dan ga ik als het ware in mijn hoofd alle begrippen van de driehoek langs en zo kom ik zelf tot een oplossing.

M. – Wij hebben tijdens de groepssupervisie enkele methodes gebruikt. Enkele daarvan, die voor mij van nut waren, was de integratiedriehoek en de bus van voice dialogue. Dit zijn visualiserende methodes waarbij je het gesprek kan aangaan over je beweegredenen. In mijn tussenevaluatie heb ik beschreven dat ik dieper in kan gaan over op mijn socialisatie in het reflecteren en de integratiedriehoek gebruiken. Ik heb dit zeker opgepakt tijdens de afgelopen bijeenkomsten en heb door het reflecteren en het in gesprek erover gaan tot nieuwe gedachten gekomen over mijn situatie.

J.- Door met mijn supervisiegroepje en Nicole te praten en vanuit hen kritische vragen te krijgen, is het me gelukt om tot diepere inzichten te komen. In een aantal reflecties over bijeenkomsten is dan ook te lezen dat ik helemaal terug ga naar socialisatie  en hoe sommige situaties of patronen nu nog invloed op mij hebben. Hiernaast heeft het mij geholpen om visuele middelen in te zetten tijdens de bijeenkomsten. Bepaalde modellen zoals de cirkelmethode en het werken met blokken of Playmobile poppetjes bij een opstelling, helpen mij goed om overzicht te hebben in mijn eigen proces en wat daar allemaal in speelt: Wat gebeurd er nou eigenlijk precies? Wat gaat al goed en wat kan je hiervan gebruiken om het ‘probleem’ op te lossen?

Reactie coaching

Teamcoaching / intervisie

M. – Van Nicole heb ik zowel coaching als intervisie mogen ontvangen, in verschillende samenstellingen. Nicole kan heel laagdrempelig vanuit haar fijne persoonlijkheid in een gesprek stappen. Zowel in gesprek met Nicole als vanuit haar rol als coach merk je al snel de enorme hoeveelheid ervaring die ze heeft. Dit geeft direct een stevige basis en zorgt voor een ontspannen, vertrouwde en veilig situatie.
Met verdiepende vragen weet ze je snel tot de kern en tot mooie nieuwe inzichten te laten komen. Zonder oordeel en vanuit oprechte interesse. Enorm waardevol om dit met Nicole te mogen doen!

Reactie ambulante begeleiding / gezinscoaching

R. is een jongen van 10 jaar, hoogbegaafd en met een ontwikkelingsachterstand. Hij voelt zich regelmatig onbegrepen, wat zich uit in boosheid en driftbuien. R. zoekt veel bevestiging bij zijn moeder en vraagt voortdurende aandacht van haar. Door het contact naast moeder met mij in de gezin coaching leert R. dat er ook andere volwassen zijn die hem veiligheid bieden. Door de nieuwe situaties leert hij te oefenen hoe zich te uiten. De nieuwe ervaringen geven R. erkenning en bieden meer mogelijkheden die veilig voor hem zijn.

M. is een meisje met een verstandelijke beperking van 12 jaar. Zij is kwetsbaar in haar omgang met anderen omdat ze met iedereen een goed contact wilt hebben. Door iedereen te vriend willen houden is ze seksueel misbruikt, wat haar angstig in het contact met jongens heeft gemaakt. Het vertrouwen in andere mensen was helemaal weg bij haar. Stap voor stap leert ze nu assertief te zijn, waarbij ze aan geeft wat ze wilt en prettig vindt en wat niet . Ze durft nu bij vertrouwde mensen om haar heen zich te uiten en hulp te vragen hoe om te gaan met mensen die de baas over haar willen spelen. Ook in situaties waarin ze overschat wordt durft ze zich te uiten. De manier waarop ze dit tot uiting brengt vraagt nog om de nodige oefening en ervaring

R. is een meisje van 10 jaar dat door haar ontwikkelingsachterstanden moeite had in haar omgang met leeftijdsgenoten. In de klas werd ze gepest en had ze het moeilijk op school. Als ambulante begeleidster thuis en in samenwerking met haar behandelaar van Boddaert lukt het haar steeds beter met andere kinderen samen te spelen. Duidelijkheid en structuur in haar omgang met anderen, zorgen ervoor dat ze op een prettige wijze kan samenspelen en kan genieten van het samen zijn met anderen.

H. is moeder van 4 kinderen en door haar analfabetisme bleef ze achter de feiten aanlopen. De hulp van de mensen om haar heen veroorzaakten meer problemen dan ze al had. Het afgelopen jaar weet H. wat haar mogelijkheden zijn en kan ze op assertieve wijze voor zichzelf en haar gezin opkomen. Inmiddels heeft ze vertrouwen in een aantal mensen weten op te bouwen waarbij ze handelingen die moeilijk voor haar zijn durft los te laten. Dit geeft haar de ruimte om datgene op te pakken waar ze goed in is. Ze heeft inzicht gekregen in welke handelingen/situaties ze professionele hulp nodig heeft. De ervaringen en het inzicht van afgelopen jaar zorgt voor rust en stabiliteit binnen haar gezin, wat een ieder ten goede is gekomen.

M. geeft aan het begin van de hulpvraag aan dat iedereen alles voor haar beslist en zegt hoe ze het moet doen. Ze voelt zich als een klein kind behandeld. M. is moeder van twee kinderen in de leeftijd van 1 en 4 jaar. Ze wil graag serieus genomen worden en met respect behandeld worden. Door de psycho-sociale hulpverlening en de integratiebehandeling is M. keuzes gaan maken hoe ze zelf haar kinderen wilde opvoeden en hoe ze invulling aan haar leven ging geven. De grootste stap die ze gezet heeft, is toen ze tegen zichzelf zei: “Ik wil niet meer in een leugen leven”. Aan de hand van deze keuze kon ze steeds afwegen of iets een leugen was of niet. In een klein half jaar had M. de teugels weer in eigen handen. Ook weet ze dat ze met haar eenvoud een grote kwaliteit in zichzelf heeft.

M. kwam op 12 jarige leeftijd op de VSO school. Vanaf het begin voelde ze zich er niet thuis. Ze voelde zich te goed in vergelijking met anderen en ging als reactie gedragsproblemen uiten. Dit uitte ze door zich te verzetten tegen de regels en afspraken in de klas. Andere leerlingen op te jutten om kinderen te pesten. Ze was erg stevig en groot van postuur en gebruikte dit in haar conflicten met volwassen. Hiermee kwam ze op school in een negatieve spiraal terecht. Door psycho-educatie en te luisteren naar wat ze wilde ben ik samen met haar op zoek gegaan naar haar mogelijkheden. Ik vroeg me af waar ze goed in was en dat kon ze laten zien door te laten zien waar ze goed in was. Samen met haar ouders zijn er in de gezin coaching planmatig stapje voor stapje stappen gezet zodat ze het nieuwe schooljaar op de praktijkschool een nieuwe start kon gaan maken. Een plek waar ze zich wel thuis voelde en ze erkend werd met de mogelijkheden die ze in zich had.

S. heeft in een korte tijd achter elkaar haar beide ouders verloren. Ook was ze in twee maanden tijd moeder van een tweeling en stiefmoeder van een 5 jarig kind. Dit alles werd haar teveel waardoor ze een overspannen indruk maakte en haar huishouden niet meer op orde kon krijgen. De structuur kon ze in de dag niet meer neerzetten terwijl de kinderen dit wel nodig hadden. Vele mensen kwamen om hulp te bieden. Was dit de hulp die ze nodig had? Door alle goed bedoelde adviezen/hulp raakte ze nog meer het overzicht kwijt. S. kwam m.b.v. gezin coaching erachter dat haar gastvrijheid naar een ieder haar teveel stress opleverden en haar leeg trok. Nu na een half jaar heeft S. geleerd voor zichzelf te kiezen, te zorgen en tijd voor zichzelf te nemen om zich op te kunnen laden. Zich terug te trekken als de drukte om haar heen teveel wordt. Ze probeert nu samenhang te creëren van alle losse onderdelen van haar gezin.